Rośnie nam pejzaż za pejzażem

Ziemia co chwilę zmienia twarze

Pejzaż zawiły jak poemat

A temat - taki zwykły temat



Pejzaż horyzontalny

Horyzont różny, niebanalny

Człowiek jak stwórca nieobliczalny



Pejzaż horyzontalny

Horyzont różny, niebanalny

Człowiek jak stwórca nieobliczalny



Rosną budowle na ugorach

Jest tylko jutro, nie ma wczoraj

Wiatr targa wiechy, coraz nowe

I coraz większa trwa budowa



Pejzaż horyzontalny

Horyzont różny, niebanalny

Człowiek jak stwórca nieobliczalny



Pejzaż horyzontalny

Horyzont różny, niebanalny

Człowiek jak stwórca nieobliczalny



Ta rzecz przyciąga jak magnesem

Czasem zatęsknisz do pierzyny

Ale przepadłeś już z kretesem

Rzucisz to wszystko dla tej roboty, jak dla dziewczyny



Pejzaż horyzontalny...
























popatrz z nieba się sypie biel

jakby na górze podarł ktoś

na strzępy pierzynę

jakby anioł wróżył z piór

nam tak bardzo trzeba

dobrych wróżb

nikt z nas

nie powinien byc sam

w taki wieczór...



kończy się ten rok

dajmy mu na drogę

prowiant z naszych trosk

bidon pełen łez

nowy wypełni nam

aż po brzegi kieszenie

- szczęściem.



nikt z nas

nie powinien byc sam

w taki wieczór...



w żłobie leży młody bóg

cuda, cuda

ogłosić przybył znów

dla ciebie...

dla mnie...



popatrz, jak sypie śnieg

milion płatków,

milion spełnionych pragnień...



nikt z nas

nie powinien byc sam

w taki wieczór...