Ta historia jest prawdziwa, jest z TV,

A to wszystko za oknem tylko mi się śni.

Błękitnieje na ekranie dobro oraz zło,

Jakby Pan Bóg opowiadał, albo Bóg wie kto.



Ta historia nie ma końca, trwa i trwa.

To przecież życie. I to przecież ja.

Czas się rozpadł na kawałki, na odcinków sto.

Patrzę w ekran a nie w siebie, a nie o to szło



A tu nocy wciąż więcej i więcej.

Szukasz światła i zwierzasz się ścianom,

Szukasz światła i czegoś na serce,

A dostajesz operę mydlaną.



Ta historia jest prawdziwa, jest z TV,

A to wszystko za oknami tylko mi się śni.

Błękitnieje na ekranie dobro oraz zło,

Jakby Pan Bóg opowiadał, albo Bóg wie kto.



Kto mi pisze dialogi? Czemu gram tak naiwnie?

Czemu moja historia gorzej jest oświetlona,

Kiepsko jest napisana i tak źle obsadzona?

A tu nocy wciąż więcej i więcej.



Ta historia jest prawdziwa, jest z TV,

A to wszystko za oknami tylko mi się śni.

Błękitnieje na ekranie dobro oraz zło,

Jakby Pan Bóg opowiadał, albo Bóg wie kto.
























Odejdę,

nie spamiętam,

widać nie byłam święta,

widać mnie źle uczyli

widać za mało bili tata z mamą.

Nie myślcie o mnie źle,

widać nam chodzi nie o to samo.

Polem, łąką,

bliska skowronkom 

odchodzę.

Drogą, ścieżką,

tam gdzie nie mieszkam,

odchodzę.

Miedzą, rżyskiem,

sama ze wszystkim 

odchodzę.

Napisz do mamy,

gdzie się spotkamy po drodze. 



Odejdę...