popatrz z nieba siÄ™ sypie biel

jakby na górze podarł ktoś

na strzępy pierzynę

jakby anioł wróżył z piór

nam tak bardzo trzeba

dobrych wróżb

nikt z nas

nie powinien byc sam

w taki wieczór...



kończy się ten rok

dajmy mu na drogÄ™

prowiant z naszych trosk

bidon pełen łez

nowy wypełni nam

aż po brzegi kieszenie

- szczęściem.



nikt z nas

nie powinien byc sam

w taki wieczór...



w żłobie leży młody bóg

cuda, cuda

ogłosić przybył znów

dla ciebie...

dla mnie...



popatrz, jak sypie śnieg

milion płatków,

milion spełnionych pragnień...



nikt z nas

nie powinien byc sam

w taki wieczór...
























Beze mnie byłbyś zbytkiem łaski,

duchowo całkiem niezebranym,

niepewnym jak ruchome piaski, 

chudym jak klatka na bociany, o o o. 



To ja to ja to ja,

przyłbica twoja i ostoja, 

ja jestem czujna, ja jestem zwarta,

ja jestem szparka, ja sekretarka, o o o.



Gdy twoje córy gryzą pazury,

gdy twoje żony piłują szpony, 

twoi rodzice trwoniÄ… krwawicÄ™, 

stroszą na głowie swoje sitowie, twoi synowie. 



To ja zatwierdzam twoje premie, 

ja trzynastkami łatam kieszeń, 

z drogi usuwam ci kamienie, 

oraczem jestem i lemieszem, o o o.



Ja jestem twojÄ… krowÄ… mlecznÄ…,

Temidą jestem w każdych sporach, 

ja jestem władzą ostateczną, 

bo tu już nie ma dyrektora, o o o.



Gdy twoje córy gryzą pazury... 



To ja to ja to ja,

przyłbica twoja i ostoja,

choć zalatana, nieubłagana, 

dajcie mi gun'a, będzie nagana.



Gdy twoje córy gryzą pazury...