Stoję pod Twoim oknem

Seledynowa lampka ćmi

Więc może jeszcze pomoknę

Wolno mi



Seledynowa lampka ćmi

Ma duszę i w dzień śpi

Nigdy jej nie zapalałeś

Przecież Ty sypiasz od drzwi



A jeśli ja któregoś dnia

Pod Twoje okno nie powrócę

I choć nie spotkasz nawet psa

Usłyszysz, usłyszysz jak nucę



Stoję pod Twoim oknem

Seledynowa lampka ćmi

Więc może jeszcze pomoknę

Wolno mi



Seledynowa lampka ćmi

Bo przecież zna moje sny

Nie bój się nie uciekaj

Nie, nie zapukam do drzwi



A jeśli Ty któregoś dnia

Nie zejdziesz ku milczącej sylwetce

To znak, że wierzyłeś wciąż

Że ja tam będę wiecznie



Stoję pod Twoim oknem

Seledynowa lampka ćmi

Więc może jeszcze pomoknę

Wolno mi, wolno mi...
























Płaczmy razem, wrogu mój,

nad niezgodą, wojną, złem.

Umierajmy, Boże mój,

z umarłymi, których żal.

Opadajmy, orle z gór,

gdy dziką gęś ugodzi strzał. 



Zwyciężajmy z tymi co

pokonani w domach śpią.

Rozpalajmy ognie, gdy

wkoło zamieć, mróz i ziąb.

Nie tak czarne są te sny,

sny, które się gromadzie śnią.



Do nas tu, do nas hej.

Niech się w kamień przetoczy łza.

Do nas tu, do nas hej.

Wystroimy was, komu szal, komu pas

Dajmy chleba temu, kto

zapomina, żegna nas.

Otwierajmy na noc drzwi,

choć nie spieszy do nas gość.

Nawołujmy, nawet gdy

nie czeka nikt, by wołał ktoś



Do nas tu, do nas hej.

Niech się w kamień przetoczy łza.

Do nas tu, do nas hej.

Wystroimy was, komu szal, komu pas.

Płaczmy razem, wrogu mój,

nad niezgodą, wojną, złem.

Umierajmy, Boże mój,

z umarłymi, których żal.

Opadajmy, orle z gór,

gdy dziką gęś ugodzi strzał.