Jest sobota, za oknem świt

I Warszawa kaszle miarowo

Wczoraj przyszedł od ciebie list

Miłe słowo...



Jesień u nas koronę ma

Tego roku jakby cierniową

A ty piszesz, że u was szał

I punk-rockowo...



Są dwa światy i nas jest dwoje

Do swych miejsc przypiętych jak rzepy

Ty masz pewnie więcej spokoju

Ja mam dzieci...



Są dwa światy i jedno Słońce

Które u nas słabiej coś grzeje

Ty masz pewnie duże pieniądze

Ja nadzieję...



Jest sobota, za oknem świt

I Warszawa kaszle miarowo

Wczoraj przyszedł od ciebie list

Czułe słowo...



Tamten wieczór, gdy ja i ty

Tak, to była wspaniała chwila

Ale dzisiaj obeschły łzy, więc pozdrawiam Cię

Maryla...



Są dwa światy i nas jest dwoje...
























Osiedlowy Klub Samotnych, 

przy Klonowej numer trzy

witał mnie znów i znów szelestem płyt.

Cztery płyty mocno zdarte

grały nam do pierwszych snów,

męczył się biały walc i szary świt. 



Pokaż mi człowieka, co ma szczęścia więcej,

może bogatego boli puste serce,

może szczęśliwego boli dawna wina,

w końcu taki sam samotny, bogacz i dziewczyna.



Osiedlowy Klub Samotnych, 

klientelę swoją miał,

anioł raz nawet tam w kącie stał.

Cztery kąty i ty piąty,

może tak to miało być,

w końcu czy umie ktoś inaczej żyć.



Pokaż mi człowieka, co ma szczęścia więcej,

może bogatego boli puste serce,

może kochanego boli dawna wina,

w raju taki sam samotny, bogacz i dziewczyna.



Znam adresy bardziej smutne,

niż ten szary, stary strych.

Bywa, że niesie mnie pod tamte drzwi.

Osiedlowy Klub Samotnych, 

przy Klonowej numer trzy,

niech się nam, raz po raz, co nocy śni,

niech się nam, raz po raz, co nocy śni.