Światem zaczęła rządzić jesień,

Topi go w żółci i czerwieni,

A ja tak pragnę czemu nie wiem,

Uciec pociągiem od jesieni.



Uciec pociągiem od przyjaciół,

Wrogów, rachunków, telefonów.

Nie trzeba długo się namyślać,

Wystarczy tylko wybiec z domu.



Wsiąść do pociągu byle jakiego,

Nie dbać o bagaż, nie dbać o bilet,

Ściskając w ręku kamyk zielony,

Patrzeć jak wszystko zostaje w tyle



W taką podróż chcę wyruszyć,

Gdy podły nastrój i pogoda

Zostawić łóżko, ciebie, szafę,

Niczego mi nie będzie szkoda.



Zegary staną niepotrzebne,

Pogubię wszystkie kalendarze.

W taką podróż chcę wyruszyć,

Nie wiem czy kiedyś się odważę











        
          
            
            var so = new SWFObject('http://img1.wapster.pl/playermono5.swf', 'player', '20', '20', '7', '#000000'); so.addParam('wmode', 'transparent'); so.addVariable('graj', 'http://img1.wapster.pl/mp3srv.aspx%3Fid%3D904100%26demo%3D1&bcolor=ff6600'); so.write('topten904100')


Stoję pod Twoim oknem

Seledynowa lampka ćmi

Więc może jeszcze pomoknę

Wolno mi



Seledynowa lampka ćmi

Ma duszę i w dzień śpi

Nigdy jej nie zapalałeś

Przecież Ty sypiasz od drzwi



A jeśli ja któregoś dnia

Pod Twoje okno nie powrócę

I choć nie spotkasz nawet psa

Usłyszysz, usłyszysz jak nucę



Stoję pod Twoim oknem

Seledynowa lampka ćmi

Więc może jeszcze pomoknę

Wolno mi



Seledynowa lampka ćmi

Bo przecież zna moje sny

Nie bój się nie uciekaj

Nie, nie zapukam do drzwi



A jeśli Ty któregoś dnia

Nie zejdziesz ku milczącej sylwetce

To znak, że wierzyłeś wciąż

Że ja tam będę wiecznie



Stoję pod Twoim oknem

Seledynowa lampka ćmi

Więc może jeszcze pomoknę

Wolno mi, wolno mi...