Odejdę,

nie spamiętam,

widać nie byłam święta,

widać mnie źle uczyli

widać za mało bili tata z mamą.

Nie myślcie o mnie źle,

widać nam chodzi nie o to samo.

Polem, łąką,

bliska skowronkom 

odchodzę.

Drogą, ścieżką,

tam gdzie nie mieszkam,

odchodzę.

Miedzą, rżyskiem,

sama ze wszystkim 

odchodzę.

Napisz do mamy,

gdzie się spotkamy po drodze. 



Odejdę...
























Na kraniec siedmiu mórz,

na kraniec siedmiu zórz,

przypłynął raz kapitan,

z Księżycem się przywitał

i zapadł w sen i śnił: 



Mija młodość jak woda,

czoło chmurzy się częściej,

a tu nagle pogoda, 

taka dobra pogoda na szczęście.

Nikt otuchy nie doda,

cienie kłębią się gęściej,

aż tu nagle pogoda, 

taka dobra pogoda, 

odpowiednia pogoda na szczęście.

Coraz trudniej po schodach,

coraz puściej w kredensie,

aż tu nagle pogoda,

taka dobra pogoda,

odpowiednia pogoda na szczęście.



Z tysiąca szarych biur,

zmęczony wyszedł chór,

odstawił w kąt liczydła,

wykąpał się w powidłach

i zapadł w sen i śnił:



Mija młodość jak woda,

czoło chmurzy się częściej,

a tu nagle pogoda, 

taka dobra pogoda na szczęście.

Nikt otuchy nie doda,

cienie kłębią się gęściej,

aż tu nagle pogoda, 

taka dobra pogoda, 

odpowiednia pogoda na szczęście.

Coraz trudniej po schodach,

coraz puściej w kredensie,

aż tu nagle pogoda,

taka dobra pogoda,

odpowiednia pogoda na szczęście