Przyjdzie chmura chmur,

zwali ciężar w dół.

Ja w deszczu w warkocz 

wplotÄ™ swe rozpacze.

Nim zabiją mnie: gorycz, ból

i gniew - przebaczÄ™ 



Słona pamięć łez

już zbyt ciężka jest,

by dźwigać ją przez czas

do swych przeznaczeń.

Nim zabiją mnie: gorycz, ból

i gniew - przebaczÄ™



Trawą pośród traw,

sprawą pośród spraw,

rośnie we mnie miłość i siła.

Nie zje serca rdza, nie zatruje jad.

Przebaczyłam, zrozumiałam świadom.



W pień uderzył drwal,

przybył nowy żal.

Nad drzewem, co umarło dziś,

zapłaczę.

Znów ubędzie mnie,

żeby było lżej - przebaczę.



Rośnie lista krzywd,

nie zawinił nikt i

każdy dobrych tysiąc

ma tłumaczeń.

Znów ubędzie mnie,

żeby byÅ‚o lżej – przebaczÄ™



Trawą pośród traw,

sprawą pośród spraw,

rośnie we mnie miłość i siła.

Nie zje serca rdza, nie zatruje jad.

Przebaczyłam, zrozumiałam świadom



Będę wolna biec,

czysty wielki deszcz

i będę wiedzieć,

jak niewiele znaczÄ™.

Trawą pośród traw,

sprawą pośród spraw - przebaczę.

Trawą pośród traw,

sprawą pośród spraw - przebaczę.
























Co zdarzyło się za dnia

Nie odmieni w nocy

Albo anioł za mną szedł

Albo diabeł kroczył 



Proszę tylko byś nie krzyczał

Z tej jedynej księgi

Że za dzień, który przeżyłam

Nie podasz mi ręki



Nie wiem jak i z czyjej winy

Ot, po prostu płonę

Ale nawet, gdy siÄ™ gubiÄ™

Wciąż jestem przy Tobie



Proszę tylko, byś mi częściej

Dał czerwone światło

Żeby życie tak nie gnało

Żeby nie wyblakło



Lecz jeżeli znów Ci ze mną

Znów - Boże - nawali

To spraw tylko, żeby ludzie

Bardziej siÄ™ kochali



Żebym mogła się nastarać

Napracować z tymi

Którzy pewnie nie odpoczną

Pomiędzy świętymi

Co zdarzyło się za dnia

Nie odmieni w nocy

Albo anioł za mną szedł

Albo diabeł kroczył



Chcę jedynie Cię przeprosić

Choć się gubię, miotam

Że Cię tylko tak malutko

Tak po ludzku kocham